Akcent wyrazu jest przewidywalny. Sens zdania — nie
W polszczyźnie łatwo przewidzieć, która sylaba będzie mocniejsza. Znacznie trudniej usłyszeć, dlaczego mówiący podkreślił właśnie to słowo. Osoba ucząca się polskiego stosunkowo szybko poznaje jedną z jego najbardziej charakterystycznych zasad: akcent najczęściej pada na przedostatnią sylabę. Mówimy: ko BIE ta roz MO wa języ KO wy przygoto WA nie Istnieją wyjątki, jednak ogólny wzorzec jest na tyle regularny, że akcent wyrazowy wydaje się przewidywalny. Może więc powstać wrażenie, że polska melodia również jest prosta: wystarczy poprawnie zaakcentować każde słowo. W żywej mowie to dopiero początek. Rozmówca musi rozpoznać nie tylko akcent wewnątrz wyrazu, lecz także akcent całego zdania — miejsce, w którym głos wskazuje najważniejszą informację. Wyraz ma swój akcent. Zdanie ma swój cel Weźmy proste zdanie: Marta wysłała dokumenty wczoraj. Każdy wyraz zachowuje własną strukturę akcentową. Mimo to całe zdanie może przekazywać różne komunikaty. MARTA wysłała dokumen...